«ستاره شناسی» یا «نجوم» (Astronomy)، یکی از قدیمی ترین علوم طبیعی است که به مطالعه اجرام و پدیده های آسمانی می پردازد و ازعلوم ریاضیات، فیزیک و شیمی نیز، برای توضیح منشا و تکامل آن ها استفاده می کند. مطالعه تمدن های اولیه ثبت شده در تاریخ، – مانند مصری ها، بابلی ها، یونانی ها، هندی ها، چینی ها، مایاها و بسیاری از مریم بومی باستانی قاره آمریکا – نشان از آن دارد که در آن زمان ها، مشاهدات روشمند و برداشت های قابل تاملی را نسبت به آسمان شب، انجام می دادند. از جمله مهم ترین خروجی چنین مشاهدات و برداشت هایی می توان به «ناوبری فلکی» (Celestial Navigation)، «نجوم رصدی» (Observational Astronomy) و ساخت تقویم اشاره کرد.
از مهم ترین اجرام مورد مطالعه، می توان به سیارات، قمرها، ستاره ها، سحابی ها، کهکشان ها، شهاب سنگ ها، سیارک ها و دنباله دارها اشاره کرد. همچنین از مهم این ترین پدیده ها می توان به پدیده های مرتبط با انفجارهای ابر نواختر، انفجار پرتو گاما، اختروش ها، بلازرها و تشعشعات پس زمینه ای مایکروویو کیهانی، اشاره کرد. بر همین اساس در ارائه تعریفی کامل تر، «نجوم» علمی است که به مطالعه هر چیزی که در از فراتر از «زمین» (Earth) سرچشمه می گیرد، می پردازد.

در این میان «کیهان شناسی» (Cosmology)، شاخه ای از «نجوم» است که به مطالعه جهان به عنوان یک «کل» (Whole) می پردازد.